Home » Blog » Een andere tijd

Een andere tijd

Gepubliceerd op 2 juni 2020 om 09:32

Ik vind het heerlijk om op mijn fiets naar natuurgebieden in mijn omgeving te fietsen. Al fietsende geniet ik veel meer van het landschap dan in de auto en kan ik mijn gedachten even de vrije loop laten. Ik hoor en zie al van alles  om me heen en als ik wil,  kan ik stoppen om iets beter te bekijken, een foto maken of een snelle schets. Daarnaast is ook de lichaamsbeweging gewoon fijn. 

Zo stap ik op een ochtend in mei om 7 uur s'morgens op mijn fiets, op weg naar het Wijnjerperschar. Dit natuurgebiedje ligt ten zuid-oosten van Drachten naast het riviertje 'het koningsdiep'. Het is een afwisselend gebied met heide, blauwgrasland, vennen en een stukje bos. Je kunt er ook een poëzie wandelroute lopen.

Als ik mijn fiets parkeer  en het natuurgebied in ga, stap ik een andere tijdszone binnen. Een tijd die word geregeerd door de seizoenen en niet door de klok. Een tijd waarin de lente in al haar volheid is uitgebarsten. Om mij heen kwaken de kikkers en roept de koekoek.Ik zit daar aan de rand van een ven met mijn schetsboek op mijn knieën midden en een paradijs! Dan begint ineens mijn verfbakje te bewegen, ik wacht in spanning af: dan kruipt er een hagedis onder vandaan!😅

 

Van de geluiden uit dit paradijs heb ik met mijn telefoon een audio bestandje gemaakt. Luister mee en waan je in een andere tijd! Je hoort o.a  groene kikkers kwaken, de koekoek roepen en een fitis zingen. Met een koptelefoon kun je dit het beste horen. 

Dan ga ik verder, over een stukje heide met een zanderige weg. Ook daar kom ik hagedissen tegen, ze liggen langs de rand van het pad om op te warmen in de ochtendzon. Als ik langsloop schieten ze razendsnel de begroeiing in. Het is heel lastig om ze echt goed te kunnen bekijken. Maar omdat ik geen haast heb en ze graag goed wil bekijken, blijf ik heel stil wachten langs de rand van het pad. Net zo lang tot ik voor de hagedissen onderdeel word van de omgeving. Dan komen ze terug en kun je ze goed bekijken! Hier is veel geduld voor nodig!! (Maar met het observeren van natuur wordt veel geduld vaak beloond!). 

 

Na het heide veldje volgt een stuk vochtig blauwgrasland. Dit zijn drassige hooilanden, genoemd naar de blauwe en blonde zegge die samen zorgen voor de blauwe tint. Er groeien veel bijzondere plantensoorten.  Tot mijn grote vreugde zie ik dat er orchideeën bloeien en als ik beter kijk zie ik ze overal staan, zelf direct langs het pad! Wat een geluk en wat een mooie kans om deze prachtige planten van dichtbij te observeren, te schetsen en te fotograferen. Ik vind namelijk met het observeren van de natuur, respect het allerbelangrijkste. Het mag er nooit schade van ondervinden door bijv. plukken of erop staan. 

Als ik thuis kom probeer ik de orchidee met behulp van mijn veldschetsen en foto's op naam te brengen. Dit blijkt alleen veel lastiger te zijn dan ik dacht. Sommige soorten hebben soms wel vlekken en soms niet en er zijn van de verschillende soorten ook weer onderlinge kruisingen. Ik houd het maar op de naam 'handekenskruid' dit is een naam die gebruikt wordt voor zowel de gevlekte orchis als de rietorchis en misschien nog wel voor meer soorten. Het maakt uiteindelijk ook niet uit hoe de plant precies heet. Het is een feest om ernaar te kijken en het is geweldig dat hij in dit gebied groeit en bloeit!  


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Anne Elverdink
5 maanden geleden

Trienke en ik genieten van jouw belevingen en notities. Zelf kom ik er ook zo nu en dan. Vooral voor de vogels. De rest is bijvangst.
De boompiepers zijn talrijk, de kleine bonte specht heb ik daar voor het eerst gespot. Langs het fietspaadje een spreeuw in een oud spechtennest en een nest van een buizerd.
Bij de rand van de grote dobbe groeit het kleine Zonnedauw. (Net als op de Merskenheide)
Veel plezier. Groet Anne

Mirja
5 maanden geleden

Hoi Anne, bedankt voor je reactie op mijn blog! Wat leuk om te lezen dat je ook in dit mooie gebied komt en er zoveel leuke waarnemingen doet. De zonnedauw had ik daar nog niet gezien, ik zal de volgende keer eens opletten!
Groeten Mirja